Εισαγωγή
Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες πισίνας είναι εξοικειωμένοι με τον βασικό ρυθμό μέτρησης του pH και προσθήκης χλωρίου. Ωστόσο, έρχεται μια στιγμή στη διαδρομή κάθε φροντιστή πισίνας όπου οι τυπικές θεραπείες αποτυγχάνουν. Μπορεί να βρεθείτε να κοιτάζετε μια επίμονα θολή πισίνα παρά τα τέλεια επίπεδα χλωρίου, ή να παρατηρήσετε μυστηριώδεις καφέ λεκέδες να εμφανίζονται κατά μήκος των σκαλοπατιών, ή να παλεύετε με μια επαναλαμβανόμενη εμφάνιση κίτρινης άλγης (mustard algae) που φαίνεται να έχει ανοσία στο κανονικό σοκ. Όταν η βασική φροντίδα της πισίνας αποδεικνύεται ανεπαρκής, είναι ώρα να ξεπεράσετε τις απλές ταινίες μέτρησης και να εμβαθύνετε στην προχωρημένη χημεία του νερού. Η κατανόηση της βαθύτερης αλληλεπίδρασης του κορεσμού του ασβεστίου, της μόλυνσης από μέταλλα και του «κλειδώματος» του χλωρίου είναι το κλειδί για τη διάγνωση και την επίλυση των πιο περίπλοκων προβλημάτων, επαναφέροντας το νερό σας σε άριστη κατάσταση.
Ο Δείκτης Κορεσμού Langelier (LSI) και η Πρόληψη Αλάτων
Όταν η ισορροπία του νερού παραμελείται, δεν προκαλείται μόνο ερεθισμός στα μάτια των κολυμβητών, αλλά καταστρέφεται ενεργά και η υποδομή της πισίνας. Το απόλυτο εργαλείο για τη διάγνωση δομικών προβλημάτων νερού είναι ο Δείκτης Κορεσμού Langelier (LSI). Ο LSI είναι ένας μαθηματικός τύπος που υπολογίζει την ακριβή χημική ισορροπία του νερού σας αναλύοντας πέντε παράγοντες: το pH, τη Συνολική Αλκαλικότητα, τη Σκληρότητα Ασβεστίου, το Κυανουρικό Οξύ και τη θερμοκρασία του νερού. Η ιδανική βαθμολογία LSI είναι ακριβώς 0,0, με ένα αποδεκτό εύρος διακύμανσης μεταξύ -0,3 και +0,3.
Εάν η βαθμολογία LSI πέσει κάτω από το -0,3, το νερό γίνεται επιθετικό και υπόκορο. Θα αναζητήσει ενεργά ασβέστιο, διαβρώνοντας και αποσπώντας το από τον σοβά, τους αρμούς, τα πλακάκια και τις πέτρινες επιφάνειες, προκαλώντας διάτρηση και δομική υποβάθμιση. Αντίθετα, εάν ο LSI ξεπεράσει το +0,3, το νερό γίνεται υπέρκορο σε ασβέστιο. Αυτό το πλεονάζον ασβέστιο καθιζάνει, σχηματίζοντας σκληρά, τραχιά, λευκά στρώματα αλάτων κατά μήκος της γραμμής του νερού, θολώνοντας το νερό και προκαλώντας επικαθίσεις αλάτων στο εσωτερικό του εναλλάκτη θερμότητας, γεγονός που μειώνει δραματικά τη διάρκεια ζωής του θερμαντήρα. Παρακολουθώντας τον δείκτη LSI μέσω ψηφιακών εφαρμογών, μπορείτε να προσαρμόζετε το pH και την αλκαλικότητα σε σχέση με τη θερμοκρασία, προλαμβάνοντας τόσο τα άλατα όσο και τη διάβρωση πριν εκδηλωθούν σωματικά.
Εξάλειψη Λεκέδων από Μέταλλα και το Κλείδωμα Χλωρίου
Ο μυστηριώδης αποχρωματισμός του νερού ή η εμφάνιση λεκέδων σπάνια αποτελεί οργανικό πρόβλημα. Σχεδόν πάντα οφείλεται σε διαλυμένα μέταλλα, όπως ο σίδηρος, ο χαλκός ή το μαγγάνιο. Ο σίδηρος εισέρχεται συνήθως στην πισίνα μέσω του νερού γεώτρησης, δημιουργώντας σκουρόχρωμους καφέ ή κοκκινωπούς λεκέδες. Ο χαλκός προέρχεται συχνά από τη διάβρωση χάλκινων εξαρτημάτων θερμαντήρων ή από την υπερβολική χρήση φθηνών αλγοκτόνων με βάση τον χαλκό, οδηγώντας σε γαλαζοπράσινους ή σκούρους μαύρους λεκέδες στον σοβά. Για να αφαιρέσετε αυτούς τους λεκέδες, πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια θεραπεία με ασκορβικό οξύ (Βιταμίνη C) για να ανασηκώσετε τα μέταλλα από την επιφάνεια της πισίνας, ακολουθούμενη αμέσως από την προσθήκη ενός υγρού δεσμευτικού παράγοντα (sequestering agent). Οι δεσμευτικοί παράγοντες είναι χημικά συστατικά που ενώνονται με τα μεταλλικά ιόντα, κρατώντας τα σε διαυγές υγρό διάλυμα, ώστε να μην μπορούν να καθίσουν ξανά στις επιφάνειες της πισίνας, επιτρέποντας στο φίλτρο να τα απομακρύνει σταδιακά.
Ένα άλλο σύνθετο χημικό πρόβλημα είναι ο υπερκορεσμός από Κυανουρικό Οξύ (CYA), ευρέως γνωστός ως «κλείδωμα χλωρίου» (chlorine lock). Το κυανουρικό οξύ είναι ένας ζωτικός σταθεροποιητής που προστατεύει το ελεύθερο χλώριο από την καταστροφή που προκαλεί ο ήλιος. Ωστόσο, ενώ το χλώριο καταναλώνεται και εξατμίζεται, το CYA δεν φεύγει ποτέ από την πισίνα. Συσσωρεύεται επ’ αόριστον, ειδικά εάν χρησιμοποιείτε αποκλειστικά σταθεροποιημένες ταμπλέτες χλωρίου. Μόλις τα επίπεδα του CYA ξεπεράσουν τα 100 ppm, συνδέεται υπερβολικά σφιχτά με τα μόρια του χλωρίου, καθιστώντας τα εντελώς ανίκανα να εξοντώσουν τα βακτήρια και τα άλγη. Καμία ποσότητα κανονικού σοκ δεν μπορεί να διορθώσει μια πισίνα σε κατάσταση κλειδώματος χλωρίου. Η μόνη χημικά βιώσιμη λύση είναι η μερική αποστράγγιση της πισίνας και η αναπλήρωση με φρέσκο νερό, ώστε να αραιωθεί το CYA και να επανέλθει στο ιδανικό εύρος των 30–50 ppm.
Αυτά είναι όλα όσα πρέπει αν ξέρετε για αντλιεσ πισινασ (swimming pool pumps) , φιλτρα πισινασ (swimming pool filters)
και ρομποτ πισινασ (swimming pool robotic cleaners)